Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 2026

Πρὸς τὸν εὐλαβέστατον Κλῆρον, τοὺς Θεοφιλεστάτους Μοναχοὺς καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸν

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι Πατέρες καὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα,

Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Ἐν τῇ πανσεπτῷ καὶ λαμπροφόρῳ ταύτῃ νυκτί, ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία προσκαλεῖ ἡμᾶς εἰς μέθεξιν μυστηρίου ἀφράστου καὶ ὑπερφυοῦς:

«Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν,

οὐκ ἐκ πέτρας ἀγόνου τερατουργούμενον,

ἀλλ’ ἀφθαρσίας πηγήν,

ἐκ τάφου ὀμβρήσαντος Χριστοῦ, ἐν ᾧ στερεούμεθα.»

Διὰ τῶν ἱερῶν τούτων λόγων εἰσαγόμεθα εἰς τὸ μυστήριον τοῦ Πάσχα. Οὐκέτι ἐκ τῆς πέτρας τῆς ἀγόνου ποτιζόμεθα, οὐδὲ τὰ ἐφήμερα ὕδατα τοῦ κόσμου τούτου ἐπιζητοῦμεν· ἀλλὰ μεταλαμβάνομεν τῆς ἀφθαρσίας, τῆς ἐκ τοῦ ζωοδόχου τάφου ἀναβλυζούσης.

Τὸ πόμα τοῦτο τὸ καινὸν εἶναι αὐτὴ ἡ χάρις τῆς Ἀναστάσεως, ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, ἡ πλουσίως ἐκχεομένη εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Ὁ τάφος, ὁ πάλαι φοβερὸς, νῦν ὀμβρεῖ ζωήν, χαρὰν καὶ ἀθανασίαν.

Ἀγαπητοί, ἡμεῖς οἱ φυλάσσοντες τὴν ἀνόθευτον Πίστιν τῶν Ἁγίων Πατέρων, τὴν ἅπαξ παραδοθεῖσαν τοῖς Ἁγίοις, καλούμεθα ἰδιαιτέρως νὰ διαφυλάξωμεν τὸ θείον τοῦτο δῶρον. Διότι ἡ ζωοδόχος αὕτη πηγή δὲν εὑρίσκεται ἐν ταῖς καινοτομίαις, οὐδὲ ἐν τῷ πνεύματι τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλ’ ἐν τῇ ζώσῃ καὶ ἀπαραχαράκτῳ Παραδόσει τῆς Ἐκκλησίας—ἐν τῇ ἀληθεῖ Ὀρθοδοξίᾳ.

Μηδεὶς μένῃ ἐν τῇ ξηρασίᾳ τῆς ἁμαρτίας· μηδεὶς ἐμπίπτῃ εἰς ἀπόγνωσιν. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἠνεῴχθη πᾶσιν, καὶ ἡ χάρις παρέχεται πλουσίως· ἀλλὰ προσλαμβάνεται διὰ πίστεως, μετανοίας καὶ καρδίας κεκαθαρμένης.

Πίωμεν οὖν τὸ πόμα τοῦτο, οὐ μόνον διὰ τῶν χειλέων, ἀλλὰ διὰ πάσης τῆς ζωῆς ἡμῶν· διὰ προσευχῆς θερμῆς, διὰ μετανοίας εἰλικρινοῦς, διὰ ἀγάπης θυσιαστικῆς. Καὶ μείνωμεν ἀκλόνητοι ἐπὶ τῆς βασιλικῆς ὁδοῦ, μὴ ἐκκλίνοντες εἰς δεξιὰ ἢ εἰς ἀριστερά.

Ἐν κόσμῳ συγχύσεως καὶ πνευματικῆς δίψης, καλούμεθα νὰ γίνωμεν φορεῖς τοῦ ζῶντος ὕδατος. Λαμπρυνάτωσαν αἱ οἰκίαι ὑμῶν τῷ φωτὶ τῆς Ἀναστάσεως, καὶ αἱ ζωαὶ ὑμῶν κηρυξάτωσαν ὅτι ὁ Χριστὸς θανάτῳ θάνατον κατήργησε.

Μετὰ πατρικῆς ἀγάπης ἐν τῷ Ἀναστάντι Κυρίῳ,

† Ἐπίσκοπος Φιλάρετος